چوب خط

خط میکشم رو دیوار همیشه روزی یکبار

تو هم شبیه من باش حسابت رو نگه دار

ببین که چندتا قرنه تنبه اسیری دادیم

دنیا شده شبیه سلول انفرادی

تا چشم رو هم میزاریم میبینی عمر تموم شد

بین چهارتا دیوار وجود تو حروم شد

چوب خط این اسیری دیوارهاتو پوشونده

همین روزها میبینی که فرصتی نمونده

بیرون بیا خودت باش تو آدمی نه برده

همیشه باخت هرکس شکایتی نکرده

عاشق زندگی باش زندگی شغل و پول نیست

تویه امتحان بودن برده بودن  قبول نیست

خط میکشم رو دیوار همیشه روزی ...

/ 2 نظر / 11 بازدید
مژگان

این مطلبم مثل بقیه شعراتون خوشگل بود